Ebooks, Audobooks and Classical Music from Liber Liber
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z





Web - Amazon

We provide Linux to the World


We support WINRAR [What is this] - [Download .exe file(s) for Windows]

CLASSICISTRANIERI HOME PAGE - YOUTUBE CHANNEL
SITEMAP
Audiobooks by Valerio Di Stefano: Single Download - Complete Download [TAR] [WIM] [ZIP] [RAR] - Alphabetical Download  [TAR] [WIM] [ZIP] [RAR] - Download Instructions

Make a donation: IBAN: IT36M0708677020000000008016 - BIC/SWIFT:  ICRAITRRU60 - VALERIO DI STEFANO or
Privacy Policy Cookie Policy Terms and Conditions
Uniwersytet Oksfordzki - Wikipedia, wolna encyklopedia

Uniwersytet Oksfordzki

Z Wikipedii

Uniwersytet Oksfordzki
Godło
Dane
Nazwa łacińska Universitas Oxoniensis
Nazwa własna University of Oxford
Założony 1167
Miejsce Oksford, Wielka Brytania
Typ szkoły Uniwersytet z systemem kolegialnym
Studenci 17 000
Kanclerz Chris Patten
Zastępca Kanclerza dr John Hood
Strona www.ox.ac.uk


Uniwersytet w Oksfordzie, Uniwersytet Oksfordzki (ang. University of Oxford) – najstarszy anglojęzyczny uniwersytet na świecie. Obok Cambridge, najbardziej renomowana uczelnia w Anglii, wysoko ceniona w Europie oraz na świecie. Według rankingu przygotowanego w 2006 przez magazyn The Times Higher Education Supplement jest to trzecia, po Harvardzie i Uniwersytecie w Cambridge, uczelnia na świecie[1]. W konkurencyjnym rankingu przygotowanym w 2006 przez chiński Instytut Szkolnictwa Wyższego Szanghajskiego Uniwersytetu Jiaotong Oksford uplasował się na 10-tej pozycji na świecie i 2-giej w Europie[2].

Stół profesorski (tzw. ang. High Table) w Trinity College w Oksfordzie
Powiększ
Stół profesorski (tzw. ang. High Table) w Trinity College w Oksfordzie

Spis treści

[edytuj] Struktura

Uniwersytet Oksford składa się z wydziałów, które prowadzą wykłady, ćwiczenia i przeprowadzają egzaminy praz z 39 niezależnych od siebie kolegiów (ang. college) i 7 Permanent Private Halls (czyli jednostek na niepełnych prawach kolegium), które skupiają studentów i profesorów, spełniają rolę akademików i zajmują się dodatkowym kształceniem studentów w systemie tutorialnym.

System kolegialny Oksford przejął od średniowiecznego Uniwersytetu Paryskiego. Najstarsze kolegium w Oksfordzie to University College, założony w 1247. Kolegia dziela się na undergraduate colleges (większość kolegiów), na których odbywa się kształcenie na poziomie licencjatu, magisterium i przeprowadza przewody doktorskie, oraz postgraduate colleges (niektóre kolegia, np. Nuffield), na których odbywa się kształcenie tylko na poziomie magisterium i doktoratu. Wyjątkiem jest All Souls College, który jest przeznaczony tylko dla fellows, czyli profesorów uniwersytetu. Przynależność do tego kolegium jest uznawana za najbardziej prestiżowe wyróżnienie w brytyjskim świecie akademickim. Do All Souls College należy Polak, profesor Leszek Kołakowski.

Rok szkolny w Oksfordzie podzielony jest na trzy semestry (trymestry):

  • Michaelmas - październik-grudzień
  • Hilary - styczeń-marzec
  • Trinity - kwiecień-czerwiec

Tradycyjnie kolegia rywalizują ze sobą. Co roku publikowany jest ranking kolegiów na podstawie wyników akademickich studentów, nazywany tabelą Norringtona. W 2006 roku pierwsze miejsce zajął Merton College, a drugie Balliol.

[edytuj] Kolegia Uniwersyetu Oksfordzkiego

Nazwa Rok założenia Adres strony internetowej Partnerskie kolegium w w Cambridge
All Souls College 1438 na intencję zbawienia dusz Anglików poległych w wojnie stuletniej Strona internetowa Trinity Hall
Balliol College 1263 Strona internetowa St John's College
Brasenose College 1509 Strona internetowa Gonville and Caius College
Christ Church 1546 Strona internetowa Trinity College
Corpus Christi College 1517 Strona internetowa Corpus Christi College
Exeter College 1314 Strona internetowa Emmanuel College
Green College 1979 Strona internetowa St Edmund's College
Harris Manchester College 1786, Status kolegium w 1996, wcześniej Permanent Private Hall Strona internetowa
Hertford College 1282 Strona internetowa
Jesus College 1571 Strona internetowa Jesus College
Keble College 1870 Strona internetowa Selwyn College
Kellogg College 1990, Status kolegium w 1994, wcześniej Permanent Private Hall Strona internetowa
Lady Margaret Hall 1878 Strona internetowa Newnham College
Linacre College 1962 Strona internetowa Wolfson College
Lincoln College 1427 Strona internetowa Downing College
Magdalen College 1458 Strona internetowa Magdalene College
Mansfield College 1886, Status kolegium w 1995, wcześniej Permanent Private Hall Strona internetowa
Merton College 1264 Strona internetowa Peterhouse
New College 1379 Strona internetowa King's College
Nuffield College 1937 Strona internetowa
Oriel College 1326 Strona internetowa Clare College
Pembroke College 1624 Strona internetowa Queens' College
The Queen's College 1341 Strona internetowa Pembroke College
St Anne's College 1878 Strona internetowa New Hall
St Antony's College 1950, Status kolegium w 1963, wcześniej Permanent Private Hall Strona internetowa
St Catherine's College 1963 Strona internetowa Robinson College
St Cross College 1965 Strona internetowa Clare Hall
St Edmund Hall 1226, Status kolegium w 1957, wcześniej Permanent Private Hall Strona internetowa Fitzwilliam College
St Hilda's College 1893 Strona internetowa
St Hugh's College 1886 Strona internetowa Clare College
St John's College 1555 Strona internetowa Sidney Sussex College
St Peter's College 1929 Strona internetowa
Somerville College 1879 Strona internetowa Girton College
Templeton College 1965, Status kolegium w 1995, wcześniej Permanent Private Hall Strona internetowa
Trinity College 1554 Strona internetowa Churchill College
University College 1249 Strona internetowa Trinity Hall
Wadham College 1610 Strona internetowa Christ's College
Wolfson College 1966, Status kolegium w 1981, wcześniej Permanent Private Hall Strona internetowa Darwin College
Worcester College 1714 Strona internetowa St Catharine's College

[edytuj] Permanent Private Halls Uniwersytetu Oksfordzkiego

Nazwa Rok założenia Adres strony internetowej
Private Hall Zakonu Dominikanów 1221, reaktywowany w 1921 Strona internetowa
Campion Hall 1896 Strona internetowa
Private Hall Zakonu Franciszkanów 1910 Strona internetowa
Regent's Park College 1752, przeniesiony do Oksfordu w 1927 Strona internetowa
St Benet's Hall 1897 Strona internetowa
St Stephen's House 1876, prawa Permanent Private Hall przyznane w 2003 Strona internetowa
Wycliffe Hall 1877 Strona internetowa

[edytuj] Historia

Dokładna data założenia uniwersytetu nie jest znana. Istnieją dane wskazujące na to, że wykładano tu już w roku 1096. Od roku 1167, w którym król Henryk II zakazał Anglikom studiować na Uniwersytecie Paryskim, Uniwersytet Oksfordzki zaczął gwałtownie się rozwijać i zyskiwać na znaczeniu. W tym czasie założone pierwsze Halls of Residence (w pewnym stopniu odpowiadające konwiktom), które później stały się kolegiami (colleges).

Akademicy nie żyli w przyjaźni z mieszkańcami Oksfordu, co w czasach średniowiecznych było ogólnym standardem w stosunkach uniwersytet–miasto. W 1209 jeden ze studentów został oskarżony o gwałt na mieszczance. W wyniku samosądu, mieszczanie powiesili trzech przyjaciół domniemanego gwałciciela (ponieważ on sam się ukrywał). Na skutek tego zajścia, wielu uczonych rozpierzchło się po kraju, a część z nich prawdopodobnie założyła Uniwersytet Cambridge.

Mieszkańcy miasta szukali pomocy w zażegnaniu konfliktu z akademikami u legata papieskiego, Nicholasa de Romanis, który w roku 1214 usiłował rozwiązać problem, nadając uniwersytetowi kartę praw i ustanawiając urząd kanclerza (ang. Chancellor). Choć poprawiło to sytuację uniwersytetu, niesnaski bynajmniej się nie zakończyły.

W XIII-XIV wieku środowisko naukowe Oksfordu odegrało ważną rolę w rozwoju nauk matematyczno-przyrodniczych. Działali tu m.in. Robert Grosseteste, Roger Bacon i inni przedstawiciele tzw. szkoły oksfordzkiej).

W roku 1355, w dniu św. Scholastyki, czyli 10 lutego, w lokalnej tawernie kłótnia pomiędzy miejscowymi a dwoma studentami przerodziła się w bijatykę a potem dwudniowe zamieszki, w wyniku których zabitych zostało 63 akademików i około 30 miejscowych. Po tym wydarzeniu, król Edward III potwierdził prymat Uniwersytetu nad miastem, nadając mu dodatkowe przywileje i nakazując burmistrzowi oraz radzie miejskiej co roku w dniu św. Scholastyki przechodzić ulicami miasta z odkrytymi głowami i płacić Uniwersytetowi grzywnę: jednego pensa za każdego zabitego akademika. Trwało to aż do roku 1825. Również od XIV wieku dwóch posłów reprezentuje Uniwersytet w Izbie Gmin.

W czasie reformacji na Oksfordzie działali Jan Hus i John Wyclif (Jan Wiklef). Mimo to tymczasowo zawieszono działalność uniwersytetu. W 1571 został on reaktywowany przez parlament za zgodą Elżbiety I. Po rewolucji angielskiej i wojnie domowej wraz z powstaniem Royal Society, Uniwersytet w Oksfordzie zyskał dobre warunki rozwoju. Działali tu m.in. Edmund Halley, Robert Hooke i Robert Boyle. W tym czasie uczelnia szkoliła elitę państwową i kościelną.

W XIX wieku w teologii anglikańskiej dużą role odegrał tzw. ruch oksfordzki (reprezentowany m.i.n przez Johna Henry'ego Newmana), dążący do odnowienia Kościoła anglikańskiego na zasadach wczesnochrześcijańskich i dający początek katolicyzującemu anglikanizmowi (reprezentowanemu m.in. przez oksfordczyka, C.S.Lewisa). W filozofii na Uniwersytecie w Oksfordzie rozwinął się tzw. idealizm brytyjski (odłam heglizmu, reprezentowany m.in. przez F.H. Bradleya), a później w opozycji do niego tzw. oksfordzka szkoła realistów. Pod względem strukturalnym Oksford pozostał uniwersytetem kolegialnym, jakkolwiek w XIX w. przeszedł reorganizację na wzór uniwersytetów niemieckich (łączenie funkcji dydaktycznej z prowadzeniem badań naukowych), rozbudowano podział na wydziały, wprowadzono laboratoria, pracownie, instytuty uniwersyteckie. Połozono większy nacisk na rozwój nowoczesnych nauk ścisłych i przyrodniczych. Pod koniec XIX w. dopuszczono do studiów kobiety. Powstały wówczas kolegia żeńskie. Większość z nich, oprócz St Hilda's College, z czasem zaczęła przyjmować również mężczyzn. W drugiej połowie XX w. nastąpiła zmiana programu studiów, wprowadzono system wielostopniowy, studia podyplomowe, oraz przyłączono do uniwersytetu wiele centrów i instytutów.

[edytuj] Sławni absolwenci

Uniwersytet słynie z długiej tradycji i wysokiego poziomu nauczania. Wśród absolwentów uczelni jest:

Do absolwentów Oksfordu należą także m.in. wybitna polska etnografka, Maria Antonina Czaplicka, polski eurodeputowany, prof. dendrologii Maciej Giertych i Radosław Sikorski, Minister Obrony Narodowej w rządzie Jarosława Kaczyńskiego oraz senator RP Urszula Gacek.

Związany z uniwersytetem jest także profesor nauk politycznych Zbigniew Pełczyński oraz wybitny polski filozof Leszek Kołakowski, obecnie emerytowany profesor All Souls College.

[edytuj] Przypisy

  1. http://www.paked.net/higher_education/rankings/times_rankings.htm
  2. http://ed.sjtu.edu.cn/rank/2006/ARWU2006_Top100.htm

[edytuj] Zewnętrzne linki

Commons
Our "Network":

Project Gutenberg
https://gutenberg.classicistranieri.com

Encyclopaedia Britannica 1911
https://encyclopaediabritannica.classicistranieri.com

Librivox Audiobooks
https://librivox.classicistranieri.com

Linux Distributions
https://old.classicistranieri.com

Magnatune (MP3 Music)
https://magnatune.classicistranieri.com

Static Wikipedia (June 2008)
https://wikipedia.classicistranieri.com

Static Wikipedia (March 2008)
https://wikipedia2007.classicistranieri.com/mar2008/

Static Wikipedia (2007)
https://wikipedia2007.classicistranieri.com

Static Wikipedia (2006)
https://wikipedia2006.classicistranieri.com

Liber Liber
https://liberliber.classicistranieri.com

ZIM Files for Kiwix
https://zim.classicistranieri.com


Other Websites:

Bach - Goldberg Variations
https://www.goldbergvariations.org

Lazarillo de Tormes
https://www.lazarillodetormes.org

Madame Bovary
https://www.madamebovary.org

Il Fu Mattia Pascal
https://www.mattiapascal.it

The Voice in the Desert
https://www.thevoiceinthedesert.org

Confessione d'un amore fascista
https://www.amorefascista.it

Malinverno
https://www.malinverno.org

Debito formativo
https://www.debitoformativo.it

Adina Spire
https://www.adinaspire.com